Inhoud
De filosofie van de Griekse Oudheid vormt voor velen nog steeds een bron van inspiratie en kan dat zeker ook zijn voor linkse denkers en wereldverbeteraars. Niet voor niets schreef Marx zijn skriptie over de atomisten en wijdde de anarchist Kropotkin vele bladzijden aan Zeno, de eerste stoïcijn.
Het persoonlijke is politiek, en dat was ook in de Oudheid al zo. Linkse denkers hebben altijd veel aandacht besteed aan economie, maatschappelijke processen en structuren. Feministen maakten duidelijk dat ook taakverdeling, samenlevingsvormen, opvoeding, rolpatronen, hoe we ons voelen en hoe we uit en thuis met elkaar omgaan politiek zijn.
Rymke Wiersma: 'Dit boek gaat over persoonlijk geluk en wereldverbeteren en hoe die twee elkaar kunnen versterken in plaats van in de weg zitten. Ik heb vele jaren met plezier aan het boek gewerkt; het stoïsche gedachtengoed blijft uitdagend en leerzaam.'
De stoïcijnen waren hun tijd ver vooruit met hun ideeën over gelijkheid tussen mensen, kosmopolitisme en de ontkenning van het bestaan van belangentegenstellingen. Naast de filosofie van de stoïcijnen, vormden ook ideeën van atomisten, cynici en skeptici een inspiratiebron voor de notities in dit boek. De wereld onder ogen zien en niet nalaten te streven naar verbetering. Alles durven te betwijfelen zonder de wereld in de steek te laten. Een boek over persoonlijk geluk en wereldverbeteren en hoe die twee elkaar kunnen versterken in plaats van in de weg zitten. 'Denk je eens in: een wereld zonder woede, zonder oorlog, zonder geweld, zonder dwang, zonder jaloezie, zonder onvrede... Niet haalbaar? Maar ook een wereld met minder van dat alles is de moeite waard.' |
