Inhoud
In vitro fertilisatie(ivf) - reageerbuisbevruchting - riep in de jaren 80 veel emoties op. De pers bracht het beeld van wanhopige vrouwen die maar niet zwanger konden raken. De betrokken artsen presenteerden deze techniek als de oplossing voor de onvervulde kinderwens. Het toenmalige ministerie van wvc wist zich geen raad met ivf en liet de ontwikkelingen op hun beloop. De politieke parijen durfden geen duidelijk standpunt te nemen. De vrouwenbeweging bediscusieerde of door de ivf de autonomie van vrouwen bij de voortplanting wel groter werd. Intussen werd ivf op steeds grotere schaal toegepast.
Lees verder...
Draagmoederschap, het gebruik van ivf door alleenstaande en lesbische vrouwen, eiceldonaties en embryo-onderzoek, de kranten stonden er vol mee. In de commotie verdwenen de belangrijke vragen naar de effectiviteit en veiligheid van deze techniek naar de achtergrond. Noch de politiek noch de nationale overheid hield voldoende rekening met de belangrijke vragen van de vrouwenbeweging inzake voortplantingstechnieken. Besluiten werden genomen op basis van vooronderstellingen die ook nu nog niet hard zijn gemaakt. Dertien jaar na de geboorte van de eerste Nederlandse 'ivf-baby' is de veiligheid van ivf nog steeds niet degelijk onderzocht. Toch worden er steeds nieuwe, verdergaande bevruchtingstechnieken behandeld voor de onvruchtbaarheid van hun mannen. |
