Inhoud
Sinds jaar en dag hanteren sociale wetenschappers de toevoeging 'modern' om het eigenstandige karakter aan te geven van het soort maatschappijen waarin zij leven. 'Modern' wordt in dat verband dan geassocieerd met ideeën van permanente vooruitgang, toenemende zekerheid, groeiend geluk en stijgende welvaart. Heden ten dage echter dringt de idee door dat we leven op een breukvlak met de moderne tijd. Sociologen, filosofen, cultuurcritici en ethici spreken over oorlog, fragmentatie en desorëntatie. We leven niet langer in een moderne, maar in een post-moderne tijd, zo is de suggestie.
Lees verder...
In Moderniteit, vrijetijd en de stad brengt Hans Mommaas eem drietal studies naar aspecten van het moderne samen. Eerst presenteert hij een systematish overzicht van ontwikkelingen in het na-oorlogse sociaal-theoretisch denken, Het blijkt dat het thema van het post-moderne al wat ouder is dan vandaag.
Vervolgens gaat hij op de karakterstiek, dynamiek en vormgeving van de vrijetijd als medern fenomeen. Hier komt onder meer de veranderde relatie aan bod tussen de goede en de slechte smaak. Tenslotte doet Mommaas verslag van een onderzoek naar de integratie van een stad, te weten Tilburg, in de dynamiek en karakterstiek van de moderniteit. De overgang van 'traditie' naar moderniteit' blijkt geen overgang te vormen van de ene stabiele fase naar een andere. Eerder is er sprake van een overgang naar een fase van welhaast permanente economische, politieke en culturele rusteloosheid.
Wat de drie delen verbindt is een opvatting over het moderne, ontleend aan het werk van de Britse sociaal-theoretische Anthony Giddens. Daarin ligt de nadruk op meer verandering, disconinuiteit, contingentie en reflexiviteit dan op evolutionische ideeën van vooruitgang en otnwikkeling. |
